سرنوشتی دیگر

هجري در اين نشست، طنز را موضوعي واقعي و جاري در جنگ تحميلي عنوان کرد و گفت: حوادث متعددي در جنگ تحميلي وجود داشت که از نگاه يک ناظر بيروني مي‌توانست مرگبار باشد که بود، اما در ذات خود هنگام جنگ ايجاد کننده يک موقعيت طنز‌گونه نيز به شمار مي‌آمد.

وي ادامه داد: آميخته بودن مرگ و زندگي در جنگ با طنز، تجربه‌اي بود که در سال‌هاي دفاع مقدس واقع شده بود، اما زماني که اين مضوع را به ادبيات داستاني وارد مي‌کنيم، بايد بدانيم که طنز را نمي‌شود به ادبيات جنگ تزريق کرد، اما از طرف ديگر فضاي جنگ فضايي بود که آميخته با طنز بود و گريه آميخته با خنده در آن ديده مي‌شد.

اين نويسنده و پژوهشگر در ادامه با اشاره به ادبيات دفاع مقدس ادامه داد: جنس ادبيات دفاع مقدس رئال و واقع‌گراست و از نوع تخيلي و يا رمانتيک به شمار نمي‌آيد، لذا وقتي موضوع طنز در آن مطح مي‌شود، بايد با گونه‌اي که اين ادبيات در حال روايت در آن در حال روايت است، تناسبي داشته باشد.

احمد شاکري در اين نشست طنز را موضوعي عنوان کرد که با ادبيات نوعي صناعت ادبي به شمار مي‌رود.

وي گفت: قبل از آنکه بررسي کنيم نسبت بيان طنز با ادبيات دفاع مقدس چيست، بايد به اين موضوع پاسخ بدهيم که طنز اساسا با موضوعي مثل هجو و هزل و فکاهي و... چه تفاوتي دارد.

وي ادامه داد: در متون ديني دو دسته روايت در اين زمينه ديده مي‌شود که دسته اول شامل رواياتي است که فرد ديندار را فردي مطرح مي‌کند که ادبيات طنز‌گونه را نيز در درون خود داشته باشد، اما در دسته مقابل، رواياتي نيز وجود دارد که نگاه طنزگونه در فرد را با ترس زياي نگاه مي‌کند و مطرح مي‌کند. اين موضوع باعث مي‌شود که براي رجوع به اين روايات بتوانيم بيشتر در رابطه با معيارهاي طنز و جاري کردنش در ادبيات جاري کنيم.

شاکري در ادامه با اشاره به اينکه روايت طنز‌گونه برخي صحنه‌ها در دفاع مقدس اشتباه است، اظهار داشت: روايت طنز‌گونه برخي صحنه‌هاي دفاع مقدس در واقع در معرض خطر قرار دادن آبروي افراد است و يا نمايانگر موضوعاتي است که شئون اخلاقي را زير سئوال مي‌برد. به همين دليل، بيان آنها را نمي‌توان طنز ناميد.